Wielernieuws
Column: de winnaars en verliezers van de Giro
De Giro d'Italia is na drie weken koers afgesloten met een Canadees in het roze. Ryder Hesjedal stond in Milaan te huilen, toen hij besefte dat hij toch echt, écht de beste was in Italië. En er was genoeg gebeurd in de duizenden kilometers die het peloton had gereden. Een overzicht van de belangrijkste winnaars en verliezers.
Winnaars:
Ja, daar kan je niet omheen. Ryder Hesjedal deelde zijn Giro perfect in. Voorafgaand aan deze Ronde van Italië werd de Canadees met Noors bloed niet direct tot de favorieten gerekend, maar toen hij zich in de bergen niet liet lossen, groeide het besef dat er een ster in de maak was met de dag. Er werd opvallend weinig gestreden tussen de klassementsrenners toen het begop ging, maar Hesjedal was één van de mannen die af en toe een tik uitdeelde. En na de Stelvio wist eigenlijk iedereen wel dat deze man van Garmin ging winnen als er niks geks gebeurde in de tijdrit. Er gebeurde niks geks. Hesjedal is Giro-winnaar. Petje af.
 |
|
Hij verloor het roze weliswaar op de laatste dag, maar wie had gedacht dat hij zo lang de klassementsleider zou blijven? Joaquim Rodriguez was toch die man van de korte, steile klimmetjes? Type Gilbert, zeg maar? Maar 'Purito' bleek in de Giro ook het hooggebergte aan te kunnen. Liet zich zelden verrassen en zag handenwrijvend toe hoe Liquigas keer op keer het zware werk voor hem opknapte. Toen Hesjedal hem versloeg in Milaan, was Rodriguez een waardig verliezer. Lof voor de man in het roze, blij zijn met wat hij zelf heeft gepresteerd.
 |
|
Er werd één etappe gewonnen, maar dat zorgde gelijk voor het mooiste succes dat Vacansoleil-DCM tot nu toe heeft behaald als WorldTour-ploeg. Thomas De Gendt pleegde een waanzinnige coup op de Stelvio en zorgde de dag erna met een uitstekende tijdrit voor zijn podiumplaats. En dat was niet alles. Het avontuurlijke karakter van de ploeg was volledig terug te vinden in de persoon van Martijn Keizer, die keer op keer in een ontsnapping mee zat. Winnen deed hij niet, tomeloze inzet tonen des te meer. Vacansoleil-DCM heeft zich van zijn beste kant laten zien. Dat belooft wat voor de Tour de France.
Verliezers:
Liquigas reed op kop, reed nog meer op kop en deed tenslotte nog wat kopwerk. Het resultaat: geen etappezege, enkele opgebrande meesterknechten en een magere vijfde plaats van Ivan Basso in de eindrangschikking. Voor een Italiaanse ploeg is dat ronduit waardeloos. Basso wilde een derde Giro-zege, maar wilde dat doen zoals Cadel Evans in vroeger tijden de Tour ooit wilde winnen; passief koersen, anderen laten werken en dan hopen dat het nog wat wordt. Het werd niks.
 |
|
Ook Michele Scarponi had ongetwijfeld snode plannen, maar hij was evenmin in staat om een keer echt lekker uit te halen. Finishen op twee minuten van de winnaar is niet slecht, maar voor de verdediger van het roze -achter de groene tafel, maar toch- mag de vierde plaats toch een teleurstelling heten. Eigenlijk was Damiano Cunego nog de leukste Lampre-renner om naar te kijken. Het prinsje probeerde het in ieder geval nog, om vervolgens te sterven in het harnas. Scarponi probeerde het nog op de Stelvio, maar dat was net zo onsuccesvol als dat het laat was. Voor het eerst in zeventien jaar geen Italiaan op het podium. Onvoldoende.
 |
|
Frank Schleck werd in allerijl opgeroepen om de Giro te rijden en daar leek de Luxemburger niet veel zin in te hebben. Zijn opgave zorgde voor de eerste scheurtjes in het bastion dat RadioShack heet. Johan Bruyneel was niet blij en de oudste Schleck was op zijn beurt weer ontevreden met de reactie van de ploegbaas. De Schleckjes ogen als sympathieke kereltjes, maar autoriteit wordt moeilijk geaccepteerd. Moet je bij Bruyneel eigenlijk niet hebben. Het is te hopen dat de lucht snel geklaard wordt, want anders kan Cadel Evans nu al twee concurrenten van zijn lijstje wegstrepen. Gekonkel binnenskamers, daar gaat niemand harder van fietsen.
Ivo Pakvis
Twitter: @ipakvis
Reacties
Meer wielernieuws
